dag 11 – watervallen en bungeejumpen

dinsdag 23 december

We zijn al om 7.00u. op. Douchen, tas inpakken en alles meenemen naar de receptie. Want we vertrekken om 8.00u. richting Agoyan om de watervallen en de schitterende natuur te bekijken. Sommigen gaan met de bus, anderen gaan met de mountainbike de 20km fietsen. Wat een keiharde lui. Na een heerlijk ontbijt lopen ze (de fietsers) met z’n allen naar de naar de fietsenzaak en laten zich daar een mountainbike enhelm aanmeten. De “busklanten” komen er met de bus achteraan.

We wachten tot iedereen klaar is. En daar gaan ze, voorover gebogen. En wij er achteraan met de bus. Bij de eerste waterval stappen wij uit en even later komen de fietsers er ook aan. Om bij de waterval te kunnen komen, moeten we naar de overkant en dat kan alleen maar via een open bakkie aan een ijzeren kabeltje. We gaan met z’n vieren over een ravijn, met onder een bruisende rivier, naar de overkant. Aan de andere kant bekijken wij een waterval en een pad waar schitterende bloemen bloeien. Bloemen die bij ons in het raamkozijn staan, zie je hier als grote struiken midden in de natuur staan. 

Een half uur later rijden we met de bus naar een volgende pleisterplaats. Dat is een brug, waar vanaf je kunt gaan bungeejumpen. We zijn er net op tijd om een aantal van ons met ware doodsverachting van de brug af te zien springen. 

Dan rijden we door naar de volgende waterval. De fietsers zijn er dan ook al en we gaan met z’n allen naar beneden, om de waterval Pailon del Diablo (“duivelsketel”) te bekijken. Eén van de hoogtepunten om te zien in Ecuador. Het is een aanslag op de knieën, maar het is zeker de moeite waard.

Het water valt niet naar beneden, maar het stort zich naar beneden met een donderend geluid. Je kunt ook achter deze waterval komen, maar dan moet je gebukt door een nauwe gang kruipen en dat lukt niet iedereen. De Pailón del Diablo-waterval is een van de spectaculairste plekken van Ecuador. Aan de rand van het Amazone-regenwoud zien we het water 80 meter omlaag donderen, terwijl nevel en donderend geraas ons omringen. De kracht van de waterval en de groene jungle eromheen maken het tot een magnetische plek die ons betovert. Wanneer we het pad en de hangbruggen trotseren, worden we beloond met een adembenemend uitzicht op dit natuurwonder. Geweldig!.

Het is een schitterend gezicht. Er worden heel veel foto’s gemaakt van dit natuurgeweld. Je wilt blijven om dit tot in je botten door te laten dringen en tegelijk wil je hier weg, want het houdt niet op met het geweld. Het gaat maar door en door en door. Wat een machtige Schepper hebben we. Onderweg zien we een bord, waarop geschreven staat: “Ben je klaar voor een verrassing? God bestaat.” Zo is het maar net.

Hierna rijden we per bus of fiets nog zo’n 2 km. verder. Daar worden de fietsen “ingeladen” om ze weer naar terug naar Baños terug te brengen. De meeste fietsers gaan ook nog verder naar beneden lopen om bij de waterval een duik in het heerlijke water te nemen. Helaas heeft niemand op dat moment een camera bij zich, zodat dit niet op de gevoelige plaat vastgelegd wordt. Dan begint het ook nog wat te miezeren, maar het is nog steeds niet koud.

Als we verder gaan met de bus (iedereen is nu ingestapt) stoppen we aan het begin van Puyo om ons door de te laten verrassen op iets echt indiaans. Gepofte maïs met varkensvlees en gebakken bananenrepen. Heerlijk en het vult je maag. Overal, in elk dorp, zie je kraampjes met eten en (gekoeld) drinken. Een flesje koud water kost tussen de $0,25 3n $0,50

Het regent nog steeds en we rijden door een stukje Amazonegebied. Om bij de jungle te komen, moeten we over een 9 km. lange, bochtige, vol kuilen en stenen bestaande “weg“ rijden. Het duurt een eeuw, maar dan we komen aan in Hotel Vita. Daar eten we een heerlijke maaltijd. Soep vooraf en daarna pollo met rijst en groente. Allemaal bier of fris erbij en we zijn p.p $5,- armer, maar dat is het ons wel waard.

Na het eten smeren we ons goed in met DEET, want we zullen een eindje de jungle in lopen. Iedereen smeert zich in. Een heerlijk ontspannen wandeling met een jungle-ervaring, dus.

Een ervaring rijker en 1 ½ u. verder stappen we weer in de bus, die ons naar het hotel in Baños brengt. Daar wordt de bagage in de bus gestouwd en gaan we naar Rio Bamba. We komen aan om 23.00u. in hotel Monte Carlo.

Deze naam doet vermoeden dat het heel wat is, maar het is hier nog geen schim van.  Het is wel een heel apart hotel. Rondom een grote “vide” zijn boven de centrale hal een aantal kamers gebouwd. Helaas zijn de kamers op kleinere personen gebouwd. Gelukkig is het maar voor 1 nacht.