dag 14 – rondje Cuenca en panamahoeden

vrijdag 26 december

Vandaag gaan we na een heerlijk ontbijt om 9u. op stap in Cuenca.

We bezoeken de oude Cathedral, wat nu een museum is. We doen als het ware een stap terug in de tijd in de indrukwekkende Sagrario-kerk, ook wel de Oude Kathedraal van Cuenca genoemd. Deze prachtige kerk, gebouwd in de 16e eeuw, was ooit het belangrijkste gebedshuis tijdens de Spaanse kolonisatie van Ecuador. Nu  is het een museum voor religieuze kunst, waar we schitterende altaren, schilderijen en historische relikwieën bewonderen. De sfeer ademt geschiedenis — elke steen vertelt een verhaal. Daar zien we o.a. de ontstaansgeschiedenis van de kerk in Ecuador. De 12 apostelen zien we ook nog op ware grootte.

De plannen voor de kerk begonnen in 1557. Tijdens de koloniale tijd was dit het belangrijkste gebedshuis voor de Spaanse gemeenschap, terwijl inheemse bewoners buiten moesten blijven of elders mochten bidden. In 1739 kreeg de kerk een orgel en in 1751 een klok in de toren. Na de oprichting van het bisdom Cuenca in 1787 werd het officieel een kathedraal. De nieuwe toren uit 1868 draagt een gedenkplaat die verwijst naar de Franse Geodetische Missie van 1736, die hier een belangrijk meetpunt had. (Dat is voor Harm, landmeter, interessante kost) Toen in 1880 de bouw van de Nieuwe Kathedraal begon, verloor de Oude Kathedraal haar religieuze functie. Na een restauratie in 1999 is het nu het Museum voor Religieuze Kunst en een locatie voor concerten en culturele evenementen. 

Hierna zoeken we de winkel op waar we evt. een leren jas kunnen laten maken, maar we weten het adres en de naam niet meer, dus moeten we de familie bellen voor het adres.Het moet hier toch ergens in de buurt zijn. Ja, zo gaat dat hier. Alie wordt opgemeten om een leren jas op maat te kunnen laten maken. Als blijkt, dat er van de bordeaux kleur, die Alie van een staal heeft gekozen, niet meer voldoende leer is, ziet ze er toch maar van af. 

Dan dwalen we nog wat door de stad, drinken koffie, eten ijs of gebak en gaan ons dan richting de fabriek, waar de bekende Panamahoeden gemaakt worden. We krijgen een rondleiding door de fabriek en zien daar hoe zo’n hoed tot stand komt. En ook hoe men het vroeger deed toen er nog niet zoveel machines en faciliteiten waren. De grondstof voor deze hoed is een bepaalde palm, waarvan de naam hiervan helaas ontschoten is. Wiki weet raad: De panamahoeden worden gemaakt van gevlochten bladeren van de ‘Carludovica palmata’. 

We zien hoeden in verschillende stadia van productie en ook allerlei eindproducten. In de werkplaats zitten vrouwen banden te naaien die om de hoeden gaan. Het is heel interessant om te zien. Wij gaan nog met z’n allen op de foto met een hoed op waarvan de randen nog niet zijn afgewerkt.

Na deze inspanning slenteren we naar een gelegenheid om te kunnen lunchen. Het is inmiddels 14.30u. en onze magen willen graag wat vulling. Men weet een eettent waar we cuye kunnen eten. Natuurlijk willen we weten hoe een cuye smaakt. Achter het restaurant worden de beesten geroosterd.

Iedereen wil het zien en maakt er een foto van. Het roosteren gaat boven houtskool, dat is zeker het lekkerst. Het valt ons wel wat tegen dat er zo weinig vlees op zo’n beestje zit. Voor het eten drinken we nog “canelazo” waarvan de bereiding op de placemat staat. Die willen we thuis ook maken, maar dan moeten we wel Szumir kopen, maar wat is dat ook alweer?

De maak van de cuye is goed en het schijnt erg gezond vlees te zijn, omdat die beesten alleen maar “alvalva” te eten krijgen. Een ervaring rijker en $8,- armer, gaan we weer richting de bus. Fernando is al die tijd trouw met ons meegegaan.

We rijden nog naar een mooi uitkijkpunt, waar we Cuenca in de laagte zien liggen. Maar het is ondertussen gaan regenen en dan is het niet zo prettig om buiten te lopen in zomerkleren.  Koud!

Als we terugkomen in het hotel kijken we nog even of de computers vrij zijn, want dan kunnen we nog berichten naar het thuisfront sturen.