donderdag 1 januari

 

We staan op tijd op, omdat we om 9u. door de chauffeur naar Guayaquil gebracht worden. Wij vertrekken met al onze bagage. Want de bedoeling is dat we de Galapagos eilanden willen verkennen.  Met z’n vieren. We zullen de nacht doorbrengen in het huis van een oom en tante.

De chauffeur heeft het adres van de familie in Guayaquil gekregen, maar moet vlak voor Guayaquil toch nog de weg vragen. De voorbijganger die hem de weg wijst vertelt hem zo vreselijk veel, dat de chauffeur er helemaal geen touw meer aan kan vastknopen. En even later stopt hij dus weer en houdt dan maar een taxi aan. Die chauffeur vertelt hem ook alweer zoveel, dat hij de taxichauffeur maar vraagt of die voor hem uit wil rijden! Ook dat mislukt. Dan houdt hij maar een andere taxi aan. Dat lukt dan weer wel!

Zo komen we aan in de goede straat, maar we kunnen niet of nauwelijks nummers ontdekken op de huizen. En nergens een naambordje. En de chauffeur is een man, dus vraagt hij niet, maar zoekt. Opeens gaat een gele garagedeur open waar de bus vlak voor staat geparkeerd. En het mannetje dat naar buiten komt blijkt Luis te zijn. Hehe,we zijn er.

Wat een bakbeest van een huis. Heel groot, maar voor ons gevoel wel erg kitscherig. Alle vloeren van gladde plavuizen. Een eettafel met een glazen tafelblad en daar omheen 8 stoelen. Kroonluchter van kristal etc. En dat voor 2 volwassen met 2 kinderen. Er zijn 3 slaapkamers met elk een badkamer en toilet. In het hele huis zijn 6 wc’s. Vanuit de woonkamer één, in de wasruimte één, bij de studeerkamer een douche en toilet en dan bij elke slaapkamer één. Er is zoveel onbenutte en overdadige ruimte. Er hadden wel 6 slaapkamers in gebouwd kunnen worden.

Wij installeren ons in de slaapkamer Het lijkt wel een balzaal. Zo groot. Vanuit hun slaapkamer kunnen we naar het zwembad.

Luis laat ons zien hoe alle sloten van de deuren afgehaald moeten worden en in omgekeerde volgorde ook weer dicht gedaan moeten worden. Hij geeft ons voor de zekerheid nog even het adres en zijn telefoonnummer mee op een stukje papier voor het geval we weg gaan.

Om 14.00u. gaan we, op telefonisch advies van oom Guillermo, met een taxi naar de Mall San Marino. En we eten daar lekker uitgebreid. De bedienden  daar gaan gekleed in speciale Nieuwjaars-kleding.

En met de taxi gaan we ook weer naar het huis. Daar gaan we lekker even op bed liggen en vallen warempel ook nog in slaap.

Als we later in de keuken zitten te lezen, gaat opeens de bel van de voordeur. Hûh?????????? Wie is dat nou? De eigen bewoners zijn niet thuis en dat weet Luis. (het manusje van alles) Als we eindelijk alle sloten van de deur hebben gehaald staan daar, ja echt, de familie uit Quito.  Lachen, de familie reist ons achterna. Straks staan opa en oma ook nog op de stoep. Hihi

De mirakels stapelen zich op. Niets is zeker in dit land. We besluiten maar om nergens meer van op te kijken.

Om een uur of 10 stappen zij drieën op om met een taxi naar de bus te gaan, die hen naar Quito terugbrengt. Een rit van 10 uur en dat midden in de nacht. Zij liever dan ik. Dat zal wel lekker slapen worden in die bus.

Wij gaan ook slapen.


 

Deze serie is gepubliceerd in de Regiobrief en ook verschenen op de website

Al maanden van tevoren is de reis naar Ecuador geboekt i.v.m. het huwelijk van een familielid in Quito (Ecuador) . Het burgerlijke huwelijk was al in NL gesloten. In Ecuador volgt de kerkelijke inzegening. We gaan met zo’n 20 familieleden.

Na de rondreis in Ecuador gaan we met z’n 4-en naar de Galapagoseilanden en naar de bakermat van de Inca’s in Peru.