dag 23 – vissen in allerlei kleuren

zondag 4 januari

We hebben het gevoel dat we al een eeuwigheid weg zijn. Er is zoveel te zien en te beleven. Op zulke momenten besef je hoe groot God is. Dat Hij alles heeft gemaakt en dat wij nog maar een fractie van zijn schepping hebben gezien. En dat wij hier al helemaal van ondersteboven zijn.  We ontbijten om 7u. (2 bolletjes met jam, bordje fruit en koffie en sap).

Vandaag gaan we naar de twee Daphne Islands. Die liggen ten noorden van Santa Cruz. Onderweg zien we Los Gemelos (tweeling). Dat zijn twee grote kraters aan de weerszijden van de weg. Het is daar zo stil, dat je de stilte gewoon hoort. We zien kleine vogeltjes, die we nog nooit hebben gezien.

Hierna rijden we door naar de haven. Daar worden we in een rubberbootje, met een buitenboordmotor, naar een jacht gevaren. Daarmee zullen we naar de Daphne Islands varen.

Deze keer hebben we gelukkig geen Titanic ervaring. Het jacht vaart eerst naar een piepklein eilandje rechts voor de kust van het grootste van de twee Daphne Islands. Bij dat kleine rotsje in zee springen de snorkelaars overboord. En ze zijn stuk voor stuk lyrisch als ze weer aan boord komen. Ze konden de zeehonden aaien, zo dicht zwommen ze erlangs. De mooiste vissen zagen ze langskomen. Zelfs haaien zwommen zo traag langs dat ze aangeraakt konden worden.

Iemand van ons is er stil van. Zo stil zelfs dat er een reddingsoperatie wordt gestart, in de veronderstelling dat hij onwel was geworden. “Ja, ik was er stil van, zo’n grote verscheidenheid aan kleuren, en ik vergat te zwemmen”, was z’n reactie. Wij zien vanuit de boot allerlei soorten vissen met de mooiste kleuren langs zwemmen.  Als iedereen weer op de boot is, krijgen we een heerlijke lunch, bestaande uit rijst met vis (hoe bestaat het) en een grote hoeveelheid salade. Heerlijk!!  De overgebleven rijst wordt overboord gestrooid en er krioelen in een poep en een zucht tientallen vissen naast de boot. Manta roggen wapperen met hun vleugels langzaam en statig door het water. Zeehonden buitelen langs. Wat geweldig, we zijn erg onder de indruk.

Dan varen we door naar Bachas Beach, waar de niet snorkelaars ook eindelijk kunnen gaan zwemmen. Het water is kraakhelder.  We zien daar legio duikende pelikanen en we zien zowaar een spoor van zeeschildpadden naar een nest.

De temperatuur is heerlijk en de lucht is strakblauw. Dit in tegenstelling tot Santa Cruz, waar het vanochtend bewolkt was.  We zwemmen, poedelen en genieten intens van de neer duikende pelikanen die pal naast ons visjes verschalken.

Dan worden we weer in groepjes met het rubberbootje naar het jacht gevaren. En zo worden we teruggevaren naar de haven. Maar, als wij met het bootje teruggevaren worden, is opeens de benzine op. We dobberen op de golven op een andere boot af. Daar springt iemand in (zijn eigen achter het jacht liggende) bootje. Hij start hem en vaart zo dicht tegen ons bootje aan, dat we hem vast kunnen pakken en zo vaart hij ons naar de haven.

We rijden terug naar het hotel en frissen ons daar wat op. Daarna lekker chillen, bier en wijn drinken tot het tijd is voor het diner. En daarna: moe van de buitenlucht, indrukken, kijken en luisteren.

Al maanden van tevoren is de reis naar Ecuador geboekt i.v.m. het huwelijk van een familielid in Quito (Ecuador) . Het burgerlijke huwelijk was al in NL gesloten. In Ecuador volgt de kerkelijke inzegening. We gaan met zo’n 20 familieleden.

Na de rondreis in Ecuador gaan we met z’n 4-en naar de Galapagoseilanden en naar de bakermat van de Inca’s in Peru.