dag 27 – op weg naar de bakerstad van de Inca’s : Cusco

donderdag 8 januari

Om 5 uur worden we naar het vliegveld gebracht. Het is vrij rustig op straat. In het vliegtuig krijgen we een ontbijt. We vliegen naar Cusco. Cusco wordt beschouwd als de oudste continu bewoonde stad op het westelijk halfrond en is van groot historisch belang. Cusco was meer dan alleen een hoofdstad voor de Inca’s en de miljoenen onderdanen van hun rijk.

Het is koud in Cusco als we landen. Cusco ligt op 3800m hoogte. Die kou zijn we niet meer gewend en we trekken gauw een jas aan.

We worden opgehaald door iemand met een bord, waarop warempel weer staat  “Westra” Tja, ze kennen ons al in Peru. Wat opvalt is, dat Cusco een slordige stad is, met slechte wegen. We kunnen niet eens met de auto voor het hotel komen, want de straat ligt open. Gelukkig is er in dit hotel een lift, want wij zitten 8-hoog. We gaan even op bed liggen voordat we Cusco gaan verkennen.

Om 9 uur is het dan zo ver, maar o, wat voelen we ons opeens beroerd. Het lijkt wel of we dronken zijn. We zijn duizelig en hebben het gevoel dat we zo kunnen om kachelen. Om de paar meter moeten we even stilstaan. Langzamerhand wordt het wat beter en wordt de ademhaling wat stabieler. De mensen van het hotel raden ons aan cocathee te drinken. Dat helpt tegen hoogteziekte. Maar jaa… coca??

Cuzco ligt op een hoogte van zo’n 3800 meter in de Andes. We hebben dus last van hoogteziekte, die kan optreden bij reizigers die vanuit het laagland tot boven de 2000 meter stijgen. De oorzaak is de lagere zuurstofspanning.

Wij lopen ook (heel bedaard) verder. Het loopt hier ook nog omhoog. Zo komen we bij een schitterend plein.  En daar zitten we dan, op een leuk balkon met uitzicht over het hele plein. We eten er heerlijk en genieten van het uitzicht. Hierna drentelen we nog wat rond en bekijken de buitenkant van de mooie gebouwen. We zien een gigantische muurschildering, dat doet denken aan de Spaanse overheersing. Meer dan 28 jaar geleden werd in Cusco het grootste muurschildering van Zuid-Amerika gemaakt — het Gran Mural de Cusco, vlak bij het Plaza de Armas. Deze joekel van 50 meter breed en 6 meter hoog  vertelt in felle kleuren 3.000 jaar Peruaanse geschiedenis – van de Andes-oorsprong tot het Incarijk, de Spaanse tijd en de moderne wereld.

Wikipedea vertelt: “Na de Spaanse verovering door Francisco Pizarro in de 16e eeuw veranderde Cusco sterk. De Spanjaarden bouwden kerken, kathedralen en paleizen op de resten van Inca-gebouwen. Zo ontstond een bijzondere mix van Inca- en Spaanse bouwstijlen in het historische centrum. In 1533 veroverde de Spaanse conquistador Francisco Pizarro de machtige Inca-hoofdstad Cusco. Zijn troepen trokken de stad binnen op 15 november 1533, nadat ze de Inca-generaal Quisquis hadden verslagen. Wat volgde was een brute plundering: tempels werden leeggeroofd, goud en zilver meegenomen, en Spaanse kerken verrezen bovenop de oude Inca-fundamenten. Cusco werd letterlijk én figuurlijk herbouwd in Spaanse stijl. Om hun controle te verstevigen, zetten de Spanjaarden Manco Inca op de troon als een soort marionettenkeizer. Maar Manco liet zich niet zomaar gebruiken. In 1536 kwam hij in opstand en verzamelde een enorm Inca-leger om Cusco te heroveren. Wekenlang werd de stad belegerd, met hevige gevechten in de straten en rondom de stadsmuren. Toch hielden de Spanjaarden stand. Na deze mislukte opstand was de macht van de Inca’s gebroken. Cusco bleef in Spaanse handen en de val van de stad betekende het definitieve einde van het Inca-rijk — en het begin van de Spaanse overheersing in Zuid-Amerika.”

Dan gaan we terug naar het hotel. Daar rusten we wat, want om 13.45u zullen we een citytour maken. Onze gids heet Fernando en lijkt niet op te kunnen houden met vertellen. We bezichtigen een kathedraal die tegen de resten van een Inca tempel is aangebouwd. We mogen geen foto’s maken. Jammer…Hierna gaan we met de bus naar de resten van een Inca – nederzetting. De gids staat heel breedvoerig te vertellen hoe het allemaal tot stand is gekomen, wie er woonden, hoe het allemaal heet in de Inca taal etc. We worden er wel een beetje moe van, want hoe kunnen we dat allemaal onthouden?

Wij willen verder en niet bij elke steen stilstaan en uitleg krijgen. Als er iemand (bijeen weer uitvoerige uitleg van Fernando) even op een steen gaan zitten om uit te rusten, wordt er opeens vanaf de hoogte gefloten en gezwaaid. Daar staat een man te beduiden dat hij van die steen af moet, want die schijnen hier heilig te zijn. Oké dan, dan blijven we wel staan. Iets verderop wordt een jongen weggestuurd die via grote stenen naar boven wil klimmen i.p.v. via de trap. Wij wisten niet dat het zo koud zou zijn en dat we een gids zouden hebben die bij elke steen een half uur durende uitleg geeft. Vervelend? Ja, zeker. Maar niet de omgeving van de oude Inca-stad, dus.

Met de bus rijden we verder naar een fabriek waar zilveren voorwerpen gemaakt worden. Armbanden, ringen en kettingen. Allemaal handwerk. We zien een jongeman de steentjes slijpen die in een ketting zijn gelegd. Schitterend.

Nou snappen we ook waarom het vrij duur is, dit in tegenstelling tot wat er op straat verkocht wordt. Ook zien we een man met een weefgetouw. Hij is een heel kleurig kleed aan het weven en er staat een lama naast hem te kijken hoe hij het doet. (Als het niet goed gaat spuugt hij de man…hahaha)

En overal langs de kant van de weg staan inwoners hun eigengemaakte waar te verkopen. Soms is het storend, zoals sommigen zich aan je opdringen. Zelfs de kleinste kinderen lopen te verkopen.

We zijn pas om 19.00u. terug in de stad en dan is het al donker. We zoeken een eetgelegenheid op. Overal staan bedienden, je naar binnen te lokken naar hun eetgelegenheid. Wij kiezen er eentje uit, maar van buiten is er niets van te zien. We moeten via een trap naar boven. En daar zien we toch een groot restaurant! We besluiten om een buffet te nemen. Dan kun je zelf je eten uitzoeken en ook zoveel als je wilt. En dat voor 20 Soles.

In de hoek zien we een verhoging en daar neemt tijdens de maaltijd een combo plaats. Iedereen is gekleed op zijn Indiaans met een sombrero op en een rood kleed om en een zwarte broek aan. Ze spelen lekker in het gehoor liggende muziek. Opeens komen er van de andere kant dansers binnen in traditionele kledij. Hartstikke gaaf.  Dan lopen we rustig terug naar het hotel. We zijn een beetje ziek van vermoeidheid en de ijle lucht.

En liggen weer vroeg in bed, want we zullen om 4.20u gewekt worden om dan naar de Machu Picchu te gaan. Met de trein.

Al maanden van tevoren is de reis naar Ecuador geboekt i.v.m. het huwelijk van een familielid in Quito (Ecuador) . Het burgerlijke huwelijk was al in NL gesloten. In Ecuador volgt de kerkelijke inzegening. We gaan met zo’n 20 familieleden.

Na de rondreis in Ecuador gaan we met z’n 4-en naar de Galapagoseilanden en naar de bakermat van de Inca’s in Peru.