Stoptober. Ik doe ook maar eens mee

Ik heb ze weer weggegooid. Instagram en Facebook. Van mijn telefoon, welteverstaan. Hoeveelste poging dit is? Laten we het daar maar niet over hebben. Het is net als stoppen met roken. Soms moet je een paar keer stoppen voordat je werkelijk gestopt bent.

Het is ook allemaal zo mooi gemaakt. Je kijkt even. Een leuk filmpje, een prachtige foto, nog een filmpje. Daar kan geen SeniorenApp tegenaan. Voor je het weet, ben je een halfuur verder. Wat wilde ik ook alweer doen? Geen idee. Maar ik weet nu wel hoe iemand in Amerika zijn schutting schoonmaakt.

Ik moest denken aan die stevige woorden van Jezus. Over je hand, je voet en je oog, die je op de verkeerde weg kunnen brengen. Liever met één oog het koninkrijk van God binnengaan dan met twee ogen verloren gaan. Dat zijn woorden waar je even van schrikt. Voor mij zit daarin ook deze les: soms moet je radicaal afscheid nemen van iets wat je telkens verleidt. Ook als dat afscheid je moeite kost.

Nu blijven mijn handen en ogen gelukkig gewoon zitten. Maar die twee apps moesten eraf.

Want als ik er eenmaal in zit, loop ik in de val. Het is leuk. Het is prachtig. En toch: het kost mij veel tijd en achteraf levert het me vaak zo weinig op. Ben ik er rustiger van geworden? Gelukkiger? Heb ik iemand gesproken? Of heb ik alleen maar zitten kijken naar het leven van anderen?

En dan die eigen bubbel. Je krijgt steeds meer voorgeschoteld wat je toch al graag ziet en hoort. Heerlijk, iedereen is het met je eens. Nou ja, iedereen die op jouw scherm verschijnt. Geen tegengas meer. Straks ga ik nog denken dat ik altijd gelijk heb. Dat moeten we toch ook niet hebben.

Dus doe ik mee aan Stoptober. Op mijn manier. Even door de zure appel heen als mijn vinger weer naar dat verdwenen plaatje wil.

Niet om daarmee een plekje in de hemel te verdienen. Wel om hier wat meer tijd over te houden. Voor een gesprek, voor een ander, voor het leven vlak voor mijn neus.

En onze SeniorenApp? Even kijken, iets delen, een afspraak maken. Daarna mag die telefoon ook gerust weer weg.

Zo. Nu nog volhouden.

De Bijbelverwijzing is Marcus 9:43–48.

spot_img

Explore our articles