If I Only Had Time
If I only had time…
Een liedje van vroeger. John Rowles zong het al: als ik maar tijd had.
En wie heeft dat niet eens gedacht?
Had ik maar wat meer tijd. Dan zou ik nog eens bij die persoon langsgaan. Dan zou ik dat boek eindelijk uitlezen. Dan zou ik wat vaker wandelen. Dan zou ik eens rustig ergens gaan zitten. Dan zou ik…
Maar die extra tijd komt niet.
Iedereen krijgt iedere morgen precies hetzelfde: 24 uur. Geen minuut meer en geen minuut minder.
En toch leven we in een tijd van jachten en jagen. De agenda staat vol. De telefoon vraagt aandacht. Er moet nog even dit en nog even dat. En als iemand vraagt: Kom je ook?, is het antwoord al snel:
Ik heb geen tijd.
Maar eigenlijk klopt dat niet helemaal.
Ik heb geen tijd betekent vaak: ik kies op dit moment voor iets anders.
Dat klinkt ineens heel anders.
In de Bijbel gaat het opvallend vaak over tijd. Misschien wel de bekendste woorden staan in Prediker:
Voor alles is er een tijd.
Een tijd om geboren te worden en een tijd om te sterven. Een tijd om te huilen en een tijd om te lachen. Een tijd om te zwijgen en een tijd om te spreken.
Er staat niet: voor alles hebben wij tijd.
Er staat: voor alles is een tijd.
Dat is een verschil.
In Psalm 90 staat nog zo’n mooie gedachte: Leer ons onze dagen tellen, zodat wij wijs worden.
Onze dagen tellen. Niet om zenuwachtig te worden van de tijd die voorbijgaat, maar misschien juist om te beseffen dat een dag kostbaar is.
We kunnen tijd niet bewaren. Je kunt vandaag geen twee uurtjes in een potje stoppen om ze volgende week weer tevoorschijn te halen.
En misschien wordt tijd daarom wel kostbaarder naarmate we ouder worden.
Dan zingen we ineens een ander liedje:Mooi was die tijd…
We kijken achterom. Naar mensen die er niet meer zijn. Naar kinderen die klein waren. Naar ons werk. Naar vakanties. Naar dingen waarvan we toen misschien helemaal niet beseften hoe bijzonder ze waren.
En ondertussen tikt de klok gewoon verder.
Misschien is daarom de belangrijkste vraag niet:
Hoeveel tijd heb ik nog?
Maar:
Waar geef ik de tijd die ik heb aan?
Aan haast? Aan zorgen? Aan dingen die morgen eigenlijk ook nog wel kunnen?
Of ook aan een kop koffie met iemand. Een telefoontje. Even naar buiten. Een goed gesprek. Stilte. Gebed. Iemand die je nodig heeft.
If I only had time…
Misschien hebben we die tijd wel.
Alleen moeten we soms opnieuw kiezen waar we hem aan geven.
https://youtu.be/KK-VQ7KqM1c?is=Ob0nI70haJ8IJrzX
Had ik maar tijd
Had ik maar meer tijd.
Er is nog zoveel dat ik zou willen doen.
Zoveel dromen die ik nog zou willen najagen,
zoveel dingen waarvan ik denk: ooit komt het ervan.
Maar de tijd wacht niet.
Hij gaat voorbij als de wind.
De uren vliegen en soms weet je nauwelijks waar je moet beginnen. Er zijn nog zoveel bergen die je zou willen beklimmen — als je er maar de tijd voor had.
En dan ontmoet je iemand van wie je houdt. Juist daardoor ga je beseffen hoe kort een mensenleven eigenlijk is. Er zouden nog zoveel dingen samen te beleven zijn, zoveel plannen die werkelijkheid zouden kunnen worden.
Zelfs als je honderd jaar de tijd kreeg, zou het misschien nog niet genoeg zijn.
Er blijft altijd iets over wat je nog had willen doen.
